Archive for Luty, 2017

Deficyt immunologiczny

Medycyna zna obecnie około 20 odmian tzw. deficytu immunologicznego, pole-gającego na mniej lub więcej wyraźnym upośledzeniu czynności odpornościowych. W stanach najcięższych, w których występuje wrodzona niezdolność do wytwarzania zarówno limfocytów, jak immunoglobulin, życie nie jest w ogóle możliwe. W innych, cechujących się upośledzeniem prawidłowych czynności komórek układu odpornościowego bądź całkowitym lub częściowym niedoborem przeciwciał, spostrzega się, począwszy od pierwszych miesięcy życia lub w późniejszym okresie życia, wybitną podatność na zakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybowe. Są one główną przyczyną wczesnych zgonów dzieci, które przyszły na świat obciążone niedoborami immunologicznymi.

Deficyt immunologiczny może wystąpić również w wieku dojrzałym, najczęściej jako następstwo uszkodzenia komórek wytwarzających przeciwciała przez wirusy lub czynniki chemiczne i fizyczne, np. niektóre leki i promienie jonizujące. W lżejszej postaci wyraża się on zwiększoną podatnością na zakażenia, w ciężkiej, gdy ustrój staje się bezbronny w czasie styczności z drobnoustrojami – może stać się przyczyną śmierci organizmu. W ostatnich latach spostrzega się coraz częściej bardzo groźny zespół chorobowy nabytego niedoboru immunologicznego (AIDS), wywołany przez wirusy obdarzone zdolnością niszczenia komórek limfatycznych. Fizjologicznie, czynności odpornościowe są najsłabsze w pierwszych miesiącach życia, w których skuteczną obronę organizmu niemowlęcia zapewniają przeciwciała przekazane przez matkę, oraz w wieku podeszłym, przez co ludzie starzy stają się bardziej podatni na zakażenia bakteryjne i wirusowe i bardziej skłonni do chorób nowotworowych.

Search
Advertisement
polecamy
Najnowsze komentarze