Archive for Styczeń, 2014

Zęby – jak dbać

Próchnica jest jedną z najpowszechniej występujących chorób zębów. Jej przyczyną jest zmiękczenie tkanek twardych zębów pod wpływem działania kwasów na powierzchnię szkliwa. Kwasy te produkowane są przez bakterie występujące w płytce nazębnej podczas metabolizmu cukrów. Demineralizacji szkliwa sprzyja zakwaszone środowisko w jamie ustnej (pH poniżej 5,5). Bakterie, które odpowiedzialne są za rozwój próchnicy to przede wszystkim L.acidophilus i paciorkowce.

Oprócz wytwarzania kwasów, które te bakterie mogę tolerować nawet dużym stężeniu, uczestniczą one w tworzeniu płytki nazębnej, która utrudnia remineralizację ubytków szkliwa (wypełnienie ich przez wapń i fluor obecne w ślinie). W przypadku, gdy do remineralizacji nie dojdzie, proces demineralizacji trwa nadal, prowadząc do powstania nieodwracalnych ubytków próchnicowych. Aby do tego doszło, osad musi pozostawać wystarczająco długo na powierzchni zęba. Dotyczy to w szczególności trudno dostępnych miejsc, takich jak bruzdy, powierzchnie styczne, przydziąsłowe oraz korony zębowe.

Rozwojowi próchnicy najbardziej sprzyjają cukry rafinowane dodawane do pokarmów, takie jak sacharoza, glukoza i fruktoza. Cukry występujące w żywności naturalnie mają niewielki wpływ na rozwój próchnicy. Spożycie cukrów powoduje spadek pH w ustach, a co za tym idzie, narażenie szkliwa na odwapnienie. Aby temu zapobiec, konieczna jest właściwa higiena jamy ustnej.

Zalecane jest mycie zębów po każdym posiłku przy użyciu pasty z fluorem. Warto stosować także nici dentystyczne oraz płyn do płukania jamy ustnej. Pomocny może okazać się roztwór fluoru, który trzeba stosować zgodnie z zaleceniami stomatologa. Duża ilość bakterii odpowiedzialnych za rozwój próchnicy gromadzi się także na języku, należy więc dbać także o jego higienę. W gabinecie stomatologicznym warto dwa razy w roku poddawać się zabiegom czyszczenia osadu, usuwania kamienia nazębnego oraz fluoryzacji.

Podatność na próchnicę jest różna u różnych osób – mają na nią wpływ zarówno czynniki socjalne jak i genetyczne. Duże znaczenie ma przyjmowanie odpowiedniej dawki wapnia i fluoru, szczególnie w okresie płodowym oraz w okresie wzrostu.

Medycyna konwencjonalna i niekonwencjonalna

Można wyróżnić różne rodzaje medycyny. Podstawowym rozróżnieniem jest podział na medycynę konwencjonalną i niekonwencjonalną. Do pozostałych typów należy  między innymi medycyna: katastrof, kolejowa, paliatywna, pracy,  przemysłowa, psychosomatyczna, ratunkowa, rodzinna, sądowa, sportowa,  szkolna, transportu, weterynaryjna, wojskowa.

W dzisiejszych czasach medycyna konwencjonalna całkowicie opiera się na faktach.   W przeciwieństwie – medycyna niekonwencjonalna nazywana inaczej paramedycyną czy medycyną alternatywną stosuje metody leczenia, które nie są akceptowane przez medycynę opierającą się na badaniach naukowych. Dlatego według wielu lekarzy metody leczenia w medycynie niekonwencjonalnej są bezwartościowe. Jednak część jej elementów (np. akwaterapia, fitoterapia) wprowadzono do głównego nurtu  medycyny . Medycyna niekonwencjonalna stosowana jest od bardzo dawna. Takie jej metody leczenia jak akupunktura czy akupresura mają wielowiekową tradycję.  Natomiast homeopatia czy bioenergoterapia powstały niedawno i w dzisiejszych czasach stają się coraz bardziej popularne.  Inne metody medycyny niekonwencjonalnej to:  aromaterapia – leczenie zapachami, hipnoterapia – hipnozą,  apiterapia – produktami pszczelimi, urynoterapia – leczenie moczem. Ciekawym przykładem jest medycyna prymitywna, która przyczyny wielu chorób upatrywała w czarach i magii. W jej przypadku leczenie nie miało racjonalnych, uzasadnionych podstaw, odbywało się najczęściej przez szamanów czy czarowników, którzy stosowali różne rytualne obrzędy, zioła i rośliny o właściwościach leczniczych.

Leczenie oparte na naukowych uzasadnieniach tak naprawdę rozwinęło się dopiero dwa wieki temu.

Istotnym pojęciem dotyczącym medycyny jest rozpoznanie, diagnoza, czyli identyfikacja choroby lub zespołu chorobowego. Lekarz dokonuje wtedy krytycznej oceny pojawiających się u pacjenta objawów – subiektywnych – określonych w badaniu podmiotowym oraz obiektywnych – stwierdzonych w badaniu przedmiotowym oraz  wynikających z badań laboratoryjnych i obrazowych. Proces diagnostyczny jest niezwykle ważny, gdyż prawidłowe rozpoznanie choroby umożliwia lekarzowi przeprowadzenie prawidłowego leczenia i wypowiedzenie się w kwestii rokowania co do zdrowia pacjenta.

Search
Advertisement
polecamy
    dentestetica - strona oficjalna
    Polecany przez swoich klientów gabinet dentystyczny. Pełne zadowolenie ze świadczonych usług. W ofercie stomatologia dla dzieci i dorosłych.

    dentestetica.pl

Najnowsze komentarze